Over mij Wilma Burgers
Je weet hoe het voelt om er altijd te zijn voor anderen. Om door te gaan als je lichaam al lang geleden om stilte vroeg. Om na een zware dienst thuis te komen en toch niet echt aanwezig te zijn omdat er vanbinnen niets meer over is.
Misschien vraag je je af of dit ooit nog goed komt.
Het komt goed. Dat weet ik niet omdat ik het heb gelezen, maar omdat ik het heb geleefd.
Ik ben Wilma
Als kind voelde ik al dat ik anders was dan de mensen om me heen. Ik voelde meer. Ik zag wat anderen niet uitspraken. Ik droeg de sfeer van een ruimte mee naar huis zonder dat iemand me dat vroeg. Die gave maakte me bijzonder maar ook eenzaam. Ik begreep lang niet waarom ik zo anders was, en ik heb er uiteindelijk een boek over geschreven: over die eenzaamheid, en over wat er onder lag.
Later werkte ik twintig jaar in de zorg. Ik kende de cultuur van doorzetten van binnenuit. De schaamte als je ziek bent terwijl jij de helper bent. Het gevoel dat jij degene bent die er voor iedereen is tot het moment dat er niets meer is om te geven.
Die grens heb ik zelf bereikt.
Mijn eigen burn-out was het keerpunt dat mij maakte tot wie ik nu ben. Niet alleen als professional, maar als mens. Ik heb de weg terug moeten vinden stap voor stap, soms haast onmerkbaar langzaam. En juist die weg heeft mij geleerd wat iemand echt nodig heeft als alles te veel is geworden.
Er is altijd een weg terug. Ook als het nu heel zwaar voelt.
Mijn visie
Ik geloof niet dat stress of burn-out het probleem zijn. Ze zijn een signaal een uitnodiging om te onderzoeken wat er werkelijk speelt.
Waarom blijf je geven terwijl je zelf leegloopt? Waarom voel je je verantwoordelijk voor iedereen behalve voor jezelf? Welk patroon houdt je gevangen, al veel langer dan deze baan?
Pas als je de oorzaak begrijpt, ontstaat er ruimte voor echte verandering. Niet door harder te werken aan jezelf. Maar door eindelijk te stoppen met werken tégen jezelf.
Hoe ik werk
Ik werk niet met één methode. Ik werk met jou.
Ik luister. Ik voel aan wat er onder de oppervlakte speelt soms dieper dan jijzelf al ziet. En ik zeg wat ik zie, ook als dat even schuurt. Want ik praat niet mee om je gerust te stellen. Ik help je bewust worden van wat er werkelijk speelt.
Als je te snel wilt gaan, zeg ik dat. Als je meer nodig hebt dan ik alleen kan bieden, zeg ik dat ook. Dat is geen zwakte in mijn werk dat is de kern ervan.
Kleine stappen eerst. De rest volgt vanzelf.
Mijn achtergrond combineert meer dan twintig jaar zorgervaring, een brede opleiding in coaching, psychologie en traumaverwerking, en een jarenlange ontwikkeling in mediumschap en spiritualiteit. Die drie werelden zijn in mij samengekomen en precies die combinatie zet ik in voor jou.
Naast mijn praktijk zit ik in het bestuur van Alzheimer Nederland Oost Gelderland, omdat zorgen voor mensen met dementie en voor degenen die van hen houden ook buiten de spreekkamer begint.
Waarom juist zorgmedewerkers?
Omdat ik jullie taal spreek niet als buitenstaander die het heeft bestudeerd, maar als iemand die er zelf in heeft gestaan.
Ik begrijp de cultuur van doorzetten. De leegte na een nachtdienst. Het gevoel thuis te zijn maar er niet echt bij te zijn. De schaamte om hulp te vragen als jij degene bent die altijd helpt.
En ik begrijp ook de diepte die veel zorgmedewerkers in zich dragen een intuïtie, een roeping, een verlangen naar iets dat verder gaat dan protocollen en roosters. Voor die hele mens ben ik er.
Klaar om kennis te maken?
Je hoeft nog nergens aan toe te zijn. Je hoeft alleen maar nieuwsgierig te zijn naar wat er mogelijk is als je even stopt met geven en begint met ontvangen.
Liever eerst een vraag stellen? Dat mag.